De rassengalerij
Duitse Herder
De Duitse Herder is nog geen honderddertig jaar oud en toch de bekendste werkhond ter wereld. Ritmeester Max von Stephanitz koos in 1899 één schaapshond tot stamvader en schreef er een standaard omheen die op gebruikswaarde selecteerde, niet op schoonheid.
Voor een portrettist is de Herder een kop met richting: de oren wijzen, de blik wijst, en het hele dier lijkt naar iets buiten de lijst te kijken.

- Oorsprong
- Duitsland, 1899 — vastgelegd door Max von Stephanitz
- Vacht
- dubbel, als stokhaar of langstokhaar; zwart met roodbruin, grauw of geheel zwart
- Schofthoogte
- reuen circa 60 tot 65 centimeter; teven circa 55 tot 60 centimeter
- Gewicht
- circa 22 tot 40 kilo
- Levensverwachting
- circa 9 tot 13 jaar
- Karakter
- zelfverzekerd, leerbaar en werkwillig — een hond die een taak vraagt
Karakter
Het ras werd gebouwd om te werken en dat is er niet uit gefokt. Een Duitse Herder leert snel, hecht zich sterk aan zijn mensen en wil weten wat er van hem verwacht wordt; onduidelijkheid maakt hem onrustiger dan inspanning ooit doet.
Tegenover vreemden is hij gereserveerd zonder vijandig te zijn — een hond die eerst kijkt. Die combinatie van scherpte en beheersing maakt hem al een eeuw de standaardhond van politie, leger en reddingsdiensten.
Uiterlijk en vacht
De vacht is dubbel: een harde, dicht aanliggende bovenvacht over een wollige ondervacht. Het klassieke zwart met roodbruin is het bekendst, maar grauw — de wolfskleurige tekening waarin elk haar donker eindigt — en volledig zwart horen even goed bij het ras.
Een Duitse Herder poseert niet; hij staat paraat, en die houding draagt elk portret.
De kop is edel en droog met een rechte neusrug, donkere amandelvormige ogen en oren die rechtop staan en naar voren wijzen. De rug loopt in een vloeiende lijn naar de achterhand — een lijn waarover in de fokkerij al decennia wordt gediscussieerd.
Verzorging
Borstel twee keer per week, in de rui dagelijks: dit ras laat zijn ondervacht in wolken los. Beweging en werk wegen zwaarder dan vachtverzorging — en let bij aanschaf op de heup- en elleboogonderzoeken van de ouderdieren.
Geschiedenis
Op een hondententoonstelling in 1899 kocht Max von Stephanitz de schaapshond Horand von Grafrath en schreef hem in als eerste van het nieuwe ras. Binnen enkele decennia was de Duitse Herder van schaapshond tot politie- en legerhond geworden; de films rond Rin Tin Tin maakten hem daarna wereldberoemd.
Het portret
Uw Duitse Herder als kunstportret
De Herder vraagt om stijlen met gezag en met grijstonen: de overgang van zwart naar roodbruin is het lastigste en het mooiste wat zijn vacht te bieden heeft. Fotografeer in profiel of driekwart met de oren rechtop — die stand ís het portret.







